Research Journal on Fiqh and Islamic Sciences

Research Journal on Fiqh and Islamic Sciences

Political Capacities of Quran Contemplation in Thoughts of Ayatollah Khamenei

Document Type : Original Article

Authors
1 Assistant Professor, Vali-e Asr University of Rafsanjan, Iran
2 PhD candidate of Quran and Hadith, Kashan University, Iran
3 MA, Quran and Hadith, Allameh Tabatabaei University, Iran
Abstract
The process of the interpretation of the Holy Quran can be viewed from different perspectives. There are certain principles and methods for interpretation which are called the science of interpretation. The purpose of the current study is to identify the political capacity of Quran’s interpretation based on contemplation in thoughts of Ayatollah Khamenei. Employing a descriptive-analytic method, this article examines the element of contemplation in speeches and comments of Ayatollah Khamenei.  Since the approach adopted by Ayatollah Khamenei in understating the Quran is a social and civilization-based one, systematization is the fundamental basis in his thoughts. Ayatollah Khamenei looks at the verses of the Quran politically and socially and, using some verses of al-Hajj Surah, described saying prayer, donating Zakat, and promoting virtue and preventing vice as three important factors which contribute to the systematization. A desired political system, in view of Ayatollah Khamenei, is one that is based on divinity and Islam in which spirituality as well as the mundane world are two key elements. In Ayatollah Khamenei’s interpretive thoughts, a legitimate political system is the one which follows Islam and Shia school of thought based on Velyat-e Faqih. Parameters like faith and piety should be also taken into account by leaders and rulers of an Islamic society so that people and officials can grow and reach salvation under the leadership of such a leader.
Keywords

  • فارسی

    • قران کریم.
    • نهج البلاغه.
    • ابن فارس، احمدبن فارس (1404ق). معجم مقاییس اللغه. تحقیق: عبدالسلام محمد هارون. قم: دفتر تبلیغات اسلامی.
    • ابن منظور، محمدبن مکرم (1375). لسان العرب، بیروت، دار صادر.
    • ابن‌سیده، علی بن اسماعیل (1421ق). المحکم و المحیط الاعظم. محقق عبدالحمید هنداوی. بیروت: دارکتب العلمیه.
    • امرائی، حسن (1388). مهندسی سیاست. تهران: شوکا.
    • ایازی، محمدعلی (1380). جامعیت قرآن. رشت: کتاب مبین.
    • ایزدی مبارکه، کامران (1376). شروط و آداب تفسیر و مفسر. تهران: امیر کبیر، به نقل از سیوطی. معترک الاقران فی اعجاز القرآن .
    • برقى، احمد بن محمد بن خالد (1371ق). المحاسن. تحقیق و تصحیح: جلال الدین محدث. قم: دار الکتب الإسلامیه.
    • پارسانیا، حمید (1390). روش‌شناسی انتقادی حکمت صدرایی. قم: کتاب فردا.
    • الجوهری، اسماعیل بن حمار (1369). الصحاح. بی­جا. امیری.
    • حسنی، ابوالحسن و جمعی از پژوهشگران (1393). مبانی معرفتی تفسیر سیاسی قرآن. قم: پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی.
    • حسینی فیروزآبادی، مرتضی. فضائل الخمسه من الصحاح السته. تصحیح: محمد آخوندی. تهران: دارالکتب الاسلامیه. بی‌تا. به نقل از: مسند الامام احمد بن حنبل. ج6. ص 163.
    • خامنه ای، سید علی (1415ق). الفکرالاصیل. بیروت: دارالهادی.
    • خامنه ای، سیدعلی، بیانات در دیدار با قرآن‌پژوهان حوزه علمیه قم، به نقل از مدیریت مطالعات معاونت فرهنگی نهاد نمایندگی مقام معظم رهبری در دانشگاه‌ها. نقشه راه: مروی بر منویات حضرت امام خامنه‌ای (حفظه‌الله) پیرامون انس عمومی با قرآن کریم. بی‌نا. اول: تهران.
    • خامنه ای، سیدعلی. بیانات در دیدارها. سال های 1368- 1400 هجری شمسی.
    • خامنه ای، سیدعلی (1375). دفتر مقام معظم رهبری. حوزه و روحانیت در آئینه رهنمود‌های مقام معظم رهبری. ج2. تهران: سازمان تبلیغات اسلامی، اول.
    • خامنه ای، سیدعلی (1392). طرح کلی اندیشه اسلامی در قرآن. تهران: دفتر نشر فرهنگ اسلامی.
    • خامنه ای، سیدعلی (1386). قران کتاب زندگی در آئینه نگاه رهبر معظم انقلاب. تهران: قدرولایت.
    • خرمشاهی، بهاءالدین (1364). تفسیر و تفاسیر جدید. بی­جا. کیهان.
    • راغب اصفهانی، حسین (1412). مفردات الفاظ قرآن. مصحح: صفوان عدنان داوودی. بیروت: دارالقلم.
    • زارعی، محمود (1394). حکومت قرآن. با اشراف علمی محمدرضا طاهری. قم: نشر آیه نور.
    • سیدباقری (1394). قدرت سیاسی از منظر قرآن کریم. تهران: پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی.
    • صاحب جواهر، محمدحسین بن باقر (1362). جواهر الکلام فی شرح شرائع الإسلام. محقق: جعفربن حسن حلی. بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
    • صدر، سید محمدباقر (1369). سنت‌های اجتماعی و فلسفه تاریخ در مکتب قرآن. بی­جا. مرکز نشر فرهنگی رجاء.
    • طباطبایی، جواد (1396). زوال اندیشه سیاسی در ایران. تهران: مینوی خرد.
    • طبرسی، فضل بن حسن (1417ق). إعلام الورى بأعلام الهدى. محقق: مؤسسه آل‌البیت، قم: آل البیت.
    • طبرسی، فضل بن حسن (1420ق). مجمع‌البیان لعلوم القرآن. بیروت: دارالمصطفی.
    • طریحی، فخرالدین بن محمد (1375). مجمع البحرین. تهران: مکتبه المرتضویه.
    • عابدی، محمد (1396). مبانی فلسفه علمی تفسیر سیاسی. مجله معرفت سیاسی.
    • عسکری، حسن بن عبدالله (1400ق). الفروق فی اللغه. محقق: لجنه إحیاء التراث العربی. بیروت: دارالآفاق الجدیده.
    • عمید زنجانی، عباسعلی (1366). فقه سیاسی: نظام سیاسی و رهبری در اسلام. تهران: انتشارات امیرکبیر.
    • فراهیدی، خلیل بن احمد (1410ق). العین. قم: موسسه دارالهجره.
    • فروند، ژولین (1384). سیاست چیست؟ ترجمه: عبدالوهاب احمدی. تهران: آگه.
    • فیروزآبادی، محمدبن یعقوب (1414ق). تاج العروس. محقق: علی شیری. بیروت: دار الفکر.
    • فیومی، احمدبن محمد (1414ق). مصباح المنیر، قم: مؤسسه دارالهجره.
    • کلینی، محمد بن یعقوب (1407ق). الکافی. تصحیح: على‌اکبر غفاری و محمد آخوندی. تهران: دارالکتب الإسلامیه.
    • کلینی، محمدبن یعقوب (1391). اصول کافی. مترجم: داود روحانی معین. قم: بهار دلها.
    • مجلسی، محمدباقر بن محمدتقی (1403). بحار الأنوار. بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
    • مصباح یزدی، محمدتقی (1383). حقوق و سیاست در قرآن. قم: مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی ره، مرکز انتشارات.
    • مودب، رضا (1396). «نظام‌سازی در نگاه تفسیری آیت‌الله خامنه‌ای». مطالعات قرآن و حدیث. شماره 1. صفحه ۱۵۷.
    • نعمانی، محمدبن ابراهیم (1397).الغیبه نعمانی. مصحح علی اکبر غفاری. تهران: نشر صدوق.
    • نوروزی، محمدجواد (1379). نظام سیاسی اسلام. قم: موسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی، چاپ 10.
    • ولایی، عیسی (1395). مبانی سیاست در اسلام. تهران: خرسندی. چاپ 2.
    • یوسفی اشکوری، حسن. دانشنامه قرآن.

    سایت ها:

    • https://farsi.khamenei.ir
    • واسطی، عبدالحمید (1395). بی‌جا، بی‌نا.