Research Journal on Fiqh and Islamic Sciences

Research Journal on Fiqh and Islamic Sciences

Role and Impact of Historical Studies in Quran’s Interpretation Based on Ayatollah Khamenei’s Interpretive Method

Document Type : Original Article

Authors
1 Assistant Professor, Department of Quranic Sciences and Hadith, Faculty of Humanities, Vali-e-Asr University, Rafsanjan, Iran
2 Ph.D student of Quran and Hadith Sciences, Allameh Tabatabai University, Tehran, Iran
Abstract
History and interpretation are two essential elements in developing a deeper understanding of Quranic propositions. In this regard, both history and interpretation must be authoritative so that they would not lead to misunderstanding. Furthermore, interpretation and history have a reciprocal relationship. There exists a reciprocal relationship between historical context and Quranic interpretation. In certain instances, historical data enhances the comprehension of Quranic verses, while in other instances, the interpretation of the Quran sheds light on historical events. This research, using a descriptive-analytical method, seeks to examine the reciprocal role and impact of historical research and Quranic interpretation, relying on the interpretive views of Ayatollah Khamenei. The findings show that historical interpretation in the context of providing instances, referring to Sunnah throughout history to better understand Quranic verses, the moderate use of history in Quranic interpretation, lecturing while addressing the needs of the audience, providing detailed historical accounts to narrate important stories, and paying attention to the authenticity of the source and the occasion for its revelation, and the extent of its application in interpretation are among the most important reciprocal applications of interpretation and history from his perspective. In general, from the perspective of Ayatollah Khamenei, many of the historical narratives in the Quran can be interpreted and applied to the present day..
Keywords

Subjects


  1. قرآن کریم؛ ترجمه ناصر مکارم شیرازی
  2. نهج­البلاغه؛ ترجمه محمد دشتی
  3. آلوسی، محمود بن عبدالله (1415ق). روح المعانی فی تفسیر القرآن العظیم و السبع من المثانی. بیروت: دارالکتب العلمیۀ.
  4. احمدی، حبیب‌الله (1381). پژوهشی در علوم قرآن. قم: فاطیما.
  5. اسماعیلی صدرآبادی، مهدی و همکاران (1401). «ظرفیت‌های سیاسی تدبر قرآنی در منظومه فکری آیت‌اللّه‌العظمی خامنهای (مدظله‌العالی)». پژوهشنامه فقه و علوم اسلامی. 1 (2).
  6. بابایی، علی‌اکبر؛ حاصلی ایرانشاهی، رحیم (1394). بررسی اعتبار سبب نزول و سیاق و تعامل و تعارض آن دو در تفسیر. آموزه‌های قرآنی. دانشگاه علوم اسلامی رضوی.  (21)، 3- 26.
  7. بابایی، علی اکبر و همکاران (1379). روش شناسی تفسیر قرآن کریم. قم: پژوهشکده حوزه و دانشگاه.
  8. بوذری‌نژاد، یحیی (1397). روش­شناسی تفکر اجتماعی آیت‌اللّه خامنه ای با تأکید بر روش تفسیر اجتماعی قرآن، پژوهش­های اجتماعی اسلامی. 24 (116)، 147- 173.
  9. بیهقی، احمد بن حسین (1424ق). سنن الکبری. بیروت: دارالکتب العلمیۀ.
  10. ترمذی، محمد بن عیسی (149ق). سنن ترمذی. مصر: دارالحدیث.
  11. جوادی‌آملی، عبدالله (1383). تفسیر تسنیم. قم: اسراء.
  12. جوادی‌آملی، عبدالله (1401). تفسیر موضوعی قرآن. قم: اسراء.
  13. حداد عادل، غلامعلی (1379). دانشنامه جهان اسلام. تهران: بنیاد دایرۀ المعارف اسلامی.
  14. حسینی قزوینی، سید محمد (1387). وهابیت از نظر عقل و شرع. قم: مؤسسه تحقیقاتی حضرت ولیعصر (عج). خامنه­ای، سیدعلی (1399). تفسیر سوره ممتحنه. تهران: انتشارات انقلاب اسلامی.
  15. خامنه‌ای، علی (1401). تفسیر سوره‌ی بقره. مؤسسه پژوهشی فرهنگی انقلاب اسلامی، دفتر حفظ و نشر آثار حضرت آیت الله العظمی خامنه‌ای. تهران: انتشارات انقلاب اسلامی.
  16. خامنه‌ای، علی (1399). نهج‌البلاغه : شرح هفت خطبه. تهران: مؤسسه پژوهشی فرهنگی انقلاب اسلامی، دفتر حفظ و نشر آثار حضرت آیت الله العظمی خامنه‌ای، انتشارات انقلاب اسلامی.
  17. خامنه‌ای، علی (1393). مروری بر مبانی، روش و قواعد تفسیری حضرت آیت‌الله العظمی خامنه‌ای مدظله‌العالی در تفسیر سوره توبه. تهران: مؤسسه پژوهشی فرهنگی انقلاب اسلامی، دفتر حفظ و نشر آثار حضرت آیت الله العظمی خامنه‌ای، انتشارات انقلاب اسلامی، تهران.
  18. خلیلی زاده، مرتضی و همکاران (1401). راهکارهای علمی بازگشت به قرآن با تأکید بر راهکارهای تفسیری از دیدگاه مقام معظم رهبری. قرآن و علم. (30)، 240- 260.
  19. دولتی، کریم (1384). تقسیمات قرآنی و سور مکی و مدنی. تهران: وزارت ارشاد.
  20. زرقانی، محمد عبدالعظیم (بی‌تا). مناهل العرفان فی علوم القرآن. بیروت: دارإحیاء التراث العربی.
  21. زرکشی، محمد بن عبدالله (1410ق). البرهان فی علوم القرآن. بیروت: دارالمعرفۀ.
  22. سید جوادی، احمد؛ خرمشاهی، بهاء الدین (1417ق). دایرۀ المعارف تشیع. تهران: نشر شهید محبی.
  23. سیوطی، جلال الدین عبدالرحمن (1417ق). تدریب الراوی فی شرح تقریب النواوی. بیروت: دارالکتب العلمیۀ.
  24. شهسواری، حسین (1397). درد مشترک. تهران: مؤسسه پژوهشی فرهنگی انقلاب اسلامی، دفتر حفظ و نشر آثار حضرت آیت الله العظمی خامنه‌ای، انتشارات انقلاب اسلامی، نهضت نرم افزاری.
  25. شیبانی، احمد بن حنبل (1416ق). مسند احمد بن حنبل. بیروت: مؤسسۀ الرسالۀ.
  26. طباطبایی، سید محمدحسین (1376). قرآن در اسلام. تهران: دفتر تبلیغات اسلامی.
  27. کلبی، هشام بن محمد (1348). الاصنام. تهران: نشر تابان.
  28. مجلسی، محمدباقر (1403ق). بحارالانوار. بیروت: مؤسسۀ الوفاء.
  29. مطهری، مرتضی (1364). امامت و رهبری. تهران: صدرا.
  30. مکارم شیرازی، ناصر (1374). تفسیر نمونه. تهران: دارالکتب الاسلامیۀ.
  31. وحیدنیا، حسین (1403). مبانی اصولی امام خامنه‌ای در تفسیر سوره ممتحنه. تهذیب الاحکام عن موالی الامام الرضا (علیه السلام). 3 (5)، 67- 89.