1. قرآن کریم.
2. ابن بابویه، محمد بن علی (شیخ صدوق) (1398). التوحید. تصحیح: سید هاشم حسینی تهرانی. قم: نشر جامعه مدرسین.
3. آلن بیرو (1375). فرهنگ علوم اجتماعی. ترجمه باقر ساروخانی. نشر کیهان.
4. بابایی، علیاکبر (1395). مکاتب تفسیری. تهران: نشر سمت. چاپ دوم.
5. بیآزار شیرازی، عبدالکریم (1396). قرآن ناطق. تهران: نشر فرهنگ اسلامی.
6. ترمذی، محمد بن عیسی (1422). سنن ترمذی. مصر: انتشارات شرکة مکتبة ومطبعة مصطفى البابی الحلبی. چاپ دوم.
7. ثقفى تهرانى، محمد (1398). روان جاوید در تفسیر قرآن مجید. تهران: نشر برهان. چاپ دوم.
8. حویزى، عبدعلى بن جمعه (1415ق). تفسیر نور الثقلین. قم: اسماعیلیان. چاپ چهارم.
9. خامنهای، سیدعلی (1401 الف). تفسیر سوره بقره. انتشارات انقلاب اسلامی وابسته به دفتر حفظ و نشر آثار حضرت آیتالله العظمی خامنهای. چاپ دهم.
10. خامنهای، سیدعلی (1401 ب). تفسیر سوره حشر. انتشارات انقلاب اسلامی وابسته به دفتر حفظ و نشر آثار حضرت آیتالله العظمی خامنهای. چاپ دهم.
11. خامنهای، سیدعلی (1402). تفسیر سوره برائت. انتشارات انقلاب اسلامی وابسته به دفتر حفظ و نشر آثار حضرت آیتالله العظمی خامنهای. چاپ دهم.
12. خمینی، روحالله (1392). تفسیر سوره حمد. تهران: مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی. چاپ سیزدهم.
13. دراز، محمد عبدالله (1424ق). مدخل الى القرآن الکریم عرض تاریخی و تحلیلی مقارن. قاهره: نشر دارالقلم.
14. دزفولی کمالی، علی (1370). شناخت قرآن. نشر سازمان حج و اوقاف امور خیریه (اسوه). چاپ اول.
15. دهخدا، علی اکبر (1388). لغتنامه دهخدا. تهران: چاپخانه دانشگاه تهران.
16. راغباصفهانى، حسین بن محمد (1412ق). مفردات ألفاظ القرآن. 1جلد. لبنان: دار الشامیة. چاپ اول.
17. رشیدرضا، محمد (1426ق). تفسیر المنار. بیروت: انتشارات دار المعرفة. چاپ دوّم.
18. رضاییاصفهانی، محمدعلی (1398). منطق تفسیر قرآن (مبانی و قواعد تفسیر قرآن). نشر مرکز بینالمللی المصطفی.
19. زمخشرى، محمود بن عمر (1407 ق). الکشاف عن حقائق غوامض التنزیل و عیون الأقاویل فى وجوه التأویل. 4 جلد. بیروت: دار الکتاب العربی. چاپ سوم.
20. زینوف محمد بن جمیل (1411ق). کیف نفهم القرآن. انواع التفسیر و شرح بعض ای القرآن. عربستان: دارالمجمع العلمی. الطبعة الاولی.
21. ساروخانی، باقر (1380). دائرة المعارف. تهران: نشر کیهان.
22. ساروخانی، باقر (1393). روشهای تحقیق در علوم اجتماعی. تهران: پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی.
23. سبت، خالد بن عثمان (1436ق). التفسیر المحرر للقرآن الکریم. بیروت: دارالفکر.
24. سعیدی روشن، محمدباقر، و همکاران (1399). آسیبشناسی جریانهای تفسیری. قم: پژوهشگاه حوزه و دانشگاه. چاپ چهارم.
25. سیوطی، جلالالدین. (1411ق). الاتقان فی علوم القرآن. قم: زاهدی.
26. شاکر، محمدکاظم (1393). مبانی و روشهای تفسیری، قم: مرکز بین المللی ترجمه و نشر المصطفی (ص). چاپ سوم.
27. صدر، محمدباقر (1428ق). دروس فی علم الاصول. قم: مؤسسة النشر الاسلامی التابعة لجماعة المدرسین. چاپ هفتم.
28. طباطبایی، محمدحسین (1417ق). المیزان فی تفسیر القرآن. چاپ پنجم، قم: دفتر انتشارات اسلامی جامعه مدرسین حوزه علمیه قم.
29. طبرسی، فضل ابن حسن (۱۴۰۶ق). مجمع البیان، بیروت: دارالمعرفه.
30. طوسی، محمد بن حسن (1409). التبیان. مطبعة مکتب الاعلام الاسلامی.
31. عزیزیکیا، غلامعلی، بابایی و روحانیراد، مجتبی (1392). روششناسی تفسیر قرآن. نشر پژوهشگاه حوزه و دانشگاه. چاپ اول.
32. فخر رازی، محمدبن عمر (1405ق). تفسیر کبیر. بیروت: دارالفکر. چاپ سوم.
33. قشیری، عبدالکریم بن هوازن (1419ق). لطائف الإشارات. تحقیق ابراهیم بسیونی. مصر: الهیئة المصریة العامة للکتاب.
34. معین، محمد (۱۳۸۶). فرهنگ معین (فارسی). چاپ دوم. تهران: زرین، نگارستان کتاب.
35. مؤدب، رضا (1399). روشهای تفسیر قرآن. قم: پژوهشگاه حوزه و دانشگاه.
36. موسویخمینی، روحالله (1392). چهل حدیث. قم: دفتر انتشارات اسلامی. چاپ چهارم.
37. موسویخویی، ابوالقاسم (1423). البیان فی تفسیر القرآن. بیروت: المکتب الإسلامی.
38. نورمن، بلیکی (1395). طراحی پژوهشهای اجتماعی. ترجمه حسن چاوشیان. تهران: نشر نی. چاپ دهم.
39. هندی، احمدخان (1389). تفسیر القرآن و هو الهدی و الفرقان. تهران: پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی.
