واژه تقیّه ازجمله واژگان بسیار مأنوس در ادبیات دینی شیعه و از مبانی مهم شناخت سیره معصومان علیهمالسلام است که از ابتدای مواجهه اسلام با دشمنان همواره مورد توجّه رهبران الهی آن بوده و هرگاه سختیها و مشکلات ناشی از این مواجهات در عرصههای فردی و اجتماعی رخ مینمود، تقیّه بهعنوان راهکاری عقلائی برای پیش بردن اهداف در عین کم کردن دشواریها مطرح میشد. در عصر حاضر نیز با توجّه به تقابلات متعدّد جریان مقاومت اسلامی به سردمداری جمهوری اسلامی ایران با استکبار جهانی و سختیهای ناشی از این مقاومت، مجدّداً عنصر تقیّه بهعنوان راهبردی اساسی مورد بحث و نظر واقع شده است؛ ما در این اثر سعی داریم با پرده برداری از ماهیّت حقیقی تقیّه و نقد مستندات برخی نگرشهای مخالف جریان مقاومت نسبت به این مفهوم راقی، ابتناء نظریّه مقاومت بر مبانی اصیل اسلامی و عدم تضادّ آن با تقیّه را تبیین و رابطه برخی راهبردهای فعلی با تقیّه در برابر دشمنان را بیان کنیم.
