محمّد بن مسلم بن شهاب زُهری ازجمله راویان به‌نامِ تاریخ حدیث شمرده می‌شود. آگاهی زهری به اخبار و راویات موجب شده تا بر طبقات بعد از خود تأثیرگذاری حداکثری داشته باشد. بررسی شرح و احوال زندگانی ابن شهاب زهری، گویای دو رویکرد متفاوت ایشان در نقل‌وانتقال احادیث و روایات است. زمانی‌که مصلحت بر آن می‌باشد که خود را منتسب به منبع و مرجع اصلی حدیث بداند، چهره‌ای ولایی و تابع از خود به‌نمایش می‌گذارد که به اکراه و از روی ناخرسندی به سمت مروانیان کشیده شده است. این تاکتیک زهری توانسته ستایش و تحسین برخی دوست‌داران اهل بیت (ع) را برانگیزد. با این وجود قرابت و مؤانست زهری که حاصل دنیاطلبی او از یک طرف و نیاز دستگاه حاکمان جور أموی به علمش از سوی دیگر را می‌توان به‌عنوان یکی از نقاط عطف زندگی زهری نام برد. پیامد چنین رویکردی، جعل احادیث در جهت تقویت حاکمیّت ستم‌پیشه و تضعیف مخالفان به‌ویژه خاندان عصمت و طهارت بوده است. زهری در این کار تا آنجا موّفق است که مفتخر به عنوان نخستین تدوین‌گر حدیث می‌شود. در پژوهش حاضر که به روش توصیفی- تحلیلی انجام گرفته، شخصیت و شیوه علمی ابن‌ شهاب با توجّه به دیدگاه آیت‌الله خامنه‌ای به چالش کشیده شده است. مطابق با مستندات موجود، عدم اتقان فقاهت و وثاقت ابن شهاب زهری و همچنین عدم پیشگامی‌اش در نقل و تدوین حدیث مورد نقد و بررسی قرار گرفته است.