ایده «حلقه‌های میانی» در دیدگاه آیت‌الله خامنه‌ای به‌معنای کنش‌گری واسطی گروه‌های نخبه مردمی در نیل به دولت جوان حزب‌اللهی است. این ایده لفظاً یا مناطاً شامل عرصه تربیت به‌عنوان «حلقه‌های میانی تربیت» هم می‌شود. مسأله نوشتار حاضر، عبارت است از تبیین و تعلیل مبانی فقهی ایده «حلقه‌های میانی تربیت» و استنتاج دلالت‌های آن در حکمرانی تربیتی. روش تحقیق روش توصیفی استنباطی و استنتاجی می‌باشد.  براساس بررسی‌ها نتایج زیر به‌دست آمد: 1) «حلقه‌های میانی تربیت» به‌معنای تجویز تشکیل و پرورش گروه‌های مردمی و جوان انقلابی برای کنش‌گری در عرصه تعلیم و تربیت، مورد تجویز است؛ 2) براساس هفت استدلال فقهی که برخی ناظر به وظایف تربیتی حاکمیت و بعضی ناظر به وظیفه تربیتی توده‌ها و شماری دیگر ناظر به «میانی بودن کنش‌گری تربیتی» دلالت داشته، «حلقه‌های میانی تربیت» دارای مطلوبیت شرعی به‌نحو استحباب و وجوب می‌باشد؛ 3) این ایده به الگویی مردمی از «تسهیم اقتدار تربیتی» و حکمرانی تربیتی دلالت دارد که با الگو‌های رقیب که مردمی‌سازی دانش و آموزش را به خصوصی‌سازی و کالایی‌سازی فرو می‌کاهند، متفاوت است و در عرصه «تربیت مدرسه‌ای» می‌تواند ابتنائی برای رویکرد «مدرسه‌محوری» که محور مشارکت‌پذیری محله، خانواده، مسجد و سمن‌ها باشد، قلمداد گردد.